AI-песня, созданная нейросетью · #254BB6E

Шалқардың сол бір қара шаңырағы, Жүз екі жыл боп тарихы жағылады. Мың тоғыз жүз жетпіс алтыда мектепке қадам басып, Мың тоғыз жүз сексен алтыда қимастық сезіледі. Сабила апай әліппе үйреткенде, Гүлшара апай жетекші боп жүргенде, Балалық шақтың ең тәтті сәттері-ай, Көз алдымызға келеді күлгенде. Уақыт-ай шіркін, ағыпты-ау аққан судай, Қырық жыл өтті арада тоқтамай бір ай. «А» сыныбының аяулы қыздар-ұлдары, Сағыныш сазы тербейді жүректі бұлай. Қырық жылдан соң қауышқан достарым-ай! Кенжегүл бастап староста сыныпты, Жайнагүл, Ұлдай, Света – гүлдей жайнаған, Айгүл мен Айнагүл күндей сайраған. Райса, Айнаш, Айсауле – нұрлы жүздері, Мирамгүл, Марина, Жарқынай – бақта сайраған. Қыздардың бейнесі сол шақтан еш өзгөрмеген, Сағыныш сезімі жүректе еш ескірмеген. Темірхан, Қайрат, Берік пе еді серіміз? Лескен мен Ердаулет – өр мінез еріміз. Мұратбек, Бекмырза, Жалғастай бауырлар, Болат пен Бауыржан – мақтаныш, бағымыз. Төлеген бастаған ұлдардың сыныпта, Қалды ғой ізіміз ескірмес тарихта. Уақыт-ай шіркін, ағыпты-ау аққан судай, Қырық жыл өтті арада тоқтамай бір ай. «А» сыныбының аяулы қыздар-ұлдары, Сағыныш сазы тербейді жүректі бұлай. Қырық жылдан соң қауышқан достарым-ай! Балалық шақтың білімнің ордасы-ай, Жүз екі жылдық тарихтың арнасы-ай. «А» сыныбы, қырық жылдық белесің, Мәңгілік болсын достардың жолдасы-ай... Сағындық сені, алтын ұя мектебім...