Bitlo.ru - Песня "Сіла жанчыны ў яе жаноцкасці" (на белору

Песня "Сіла жанчыны ў яе жаноцкасці" (на белорусском языке) (Куплет 1) Ціхі позірк, што грэе сэрца, Усмешка, што ярчэй за ўзыход. Галасок, што ў завею б'ецца, Іскрынка ў вачах, як зорны лёт. Ты, як кветка, што ў вясне расквіта, Пад праменьнем ласу, светлай мары, Але побач – усё адразу знікла, І мацнейшай моцы ў свеце няма, павер. (Прыпеў) Сіла – ў слове ласкавым, што кранае, Сіла – ў слёзах, што змыюць боль. Сіла – ў тым, што сэрца захоўвае, У тваім драматным, добрым "соль". Сіла – ў пяшчоце, што мір уратуе, У мудрасці, што сее цішыню. Сіла – ў тым, што верыць, не адчувае, Твая жаноцкасць – усёму віну. (Куплет 2) Часам можаш здацца ты слабай, Але за слабасцю – лядовы лёд. Ты не шукаеш бітваў, не хочаш узнагады, Проста верыш у любоў, у блізкі лёт. У тваіх руках – цяпло і дом родны, У думках тваіх – праменьчык дзіўны. І калі ты побач, час зваротны, Я гатоў увесь шлях прайсці, шчаслівы. (Прыпеў) Сіла – ў слове ласкавым, што кранае, Сіла – ў слязах, што змыюць боль. Сіла – ў тым, што сэрца захоўвае, У тваім драматным, добрым "соль". Сіла – ў пяшчоце, што мір уратуе, У мудрасці, што сее цішыню. Сіла – ў тым, што верыць, не адчувае, Твая жаноцкасць – усёму віну. (Брыдж) Кажуць, што моц – гэта цвёрды стан, Што не зламаць, што зможа ўсё прайсці. Але ёсць іншая моц, верны план – Уменне любіць, дараваць, цвісці. Не ў браню, а ў аксаміт адзета, Не ў кулак, а ў тонкую далонь. Ты – сама прыроды песня спятая, Ты – світанак, што праганяе ноч. (Прыпеў) Сіла – ў слове ласкавым, што кранае, Сіла – ў слязах, што змыюць боль. Сіла – ў тым, што сэрца захоўвае, У тваім драматным, добрым "соль". Сіла – ў пяшчоце, што мір уратуе, У мудрасці, што сее цішыню. Сіла – ў тым, што верыць, не адчувае, Твая жаноцкасць – усёму віну. (Заканчэнне) Твая жаноцкасць… Зыход шчырасці, святла. Твая жаноцкасць… Найлепшая, што я магла.