кумык

Мен къумукъман, шогъар оьктем юрегим, Мен къумукъман Къумукъ тюзде тувгъангъа, Къумукъ ана чайкъагъангъа гьайлегим, Ёлакъ бетим къумукъ ана жувгъангъа. Гёзсюз эдим - гёз берген де къумукъ халкъ, Айырсын деп мен акъ булан къараны. Сёзсюз эдим - сёз берген де къумукъ халкъ, Сёз тапсын деп сав этердей яраны. Къумукъ болмас менден, тилим таптасам, Къумукъман деп къычырсам да нечакъы. Мен къумукъман къумукъ тилде тап-таза Сёйлеп болар авлетлерим бар чакъы. Яшав толкъун ташласа да не якъгъа, Мен халкъымсыз гёбюкмендир сувдагъы. Мен халкъымсыз гётерген бал аякъда Тамакъ бувар аччылыкъ бар увдагъы. Мен къумукъман, къумукъ халкъдан айрылсам, Эркин дейген дюнья магъа таргъа да, Аз халкъымны азман болуп гёрген гюн Ярылажакъ юрек менде баргъа да. Мен къумукъман паспортума язгъандай, Яшдан къумукъ къаным баргъа къумукъман, Ватан учун тарыкъ болса, къызгъанмай Берме къумукъ жаным баргъа къумукъман. Миллетлени юлдузлагъа тенглесем, Элим мени кёп юлдузлу кёк йимик, Къумукъ халкъ да - бир юлдуз шо кёкдеги, Огъар бакъгъан сююв менде кёп бийик. Къумукъ халкъны кёп сюйсем де, арекмен Миллетлени менлигине тиймекден. Кёкге бакъгъан уллу сююв башлана Бир юлдузну айрыча кёп сюймекден. Халкъым сюймек негьакъ тюгюл мен шунча, Шо сюювсюз къалсам, къуванч къыт магъа. Шо сюювню къыйыкъсытма къойгъунча, Мен къоярман эки гёзюм сытмагъа!.