Войне нет

Я ду́маў, што вайны́ не бу́дзе бо́лей. Яшчэ́ так мно́га го́рычы і бо́лю Ад той, міну́лай, ў сэ́рцы застало́ся, Яшчэ́ не ўсё ў жыцці́ у нас збыло́ся, Яшчэ́ магі́лкі па ляса́х і ў полі́ І ў чо́рнай ху́стцы хо́дзіць ба́ба Во́ля, І трактары́сты, бы́ццам па́сля бо́ю, Выго́рваюць аско́лкі зноў вясно́ю... Я ду́маў, што вайны́ нідзе́ не бу́дзе, І пу́шкі на плугі́ заме́няць лю́дзі, На ле́кі перапла́вяць і арэ́лі, Каб дзе́ткі больш ніко́лі не хварэ́лі... Няўжо́ заваява́нае крывё́ю Не захава́ем сё́ння мы з табо́ю? Няўжо́ ізно́ў груко́ча ў дзве́ры го́ра Там, дзе сяло́ маё́, і дзе твой ро́дны го́рад? Гляджу́ на зо́ркі но́ччу: так міга́юць! А мне здае́цца: дро́ны падлята́юць...