AI-песня в жанре рок · #DC088BD

1. Kveldriða kemr, kǫld er náttsól, Tungl tjaldað í tómlig ský. Ek veiði veidda, en villtist langt, Dýr drap mik, dró mig frá dyrum. 2. Stendr steinn grár, stokkinn fornu blóði, Stirðnaðr sveiti, sálir þagnaðar. Þar stóð Áina, ekka frændi minn, Í línblæju ljóss, lífs til enda. 3. Eigi bað hún goð, goð eru dauðir, Gramr er sá galdr, er gefa oss ei grið. Knifr beit, blóð fell, bjart á bringu, Belgði ek lungu, en bein brast ei. 4. Haldið mér, herðar, harðar hendr, Járngreipar of sterkir fyrir járnsmiðs bǫrn. Ek grenjaði grátlaust, grimmr í brjósti, Sá ek blóð þitt, systir, svelgja jǫrð. 5. Mánablót! Mánablót! Þegja menn, þegja goð, þegja mein. Þú gafst þik, góð víf, fyrir gráðugan munni, En sá er solginn skuggi, er svalar sár... 6. Ek stendr við afliðin, eldr er dauðr, Kol og aska kaldr í munni. Fyrr skal jǫrð springa, fjǫll brotna, En ek gleymi þik, glóa í myrkri. 7. Úlfr í myrkri, úlfr á himni, Tungl tælir tár mín, tælir þik. Blóðmáni skínn, blóðmáni sefr, Systir mín sjúk, sof hjá steini.