Bənd 1 (Müqəddimə) Bu dünyanın bəzəyisən, qəlbimiz

Bənd 1 (Müqəddimə) Bu dünyanın bəzəyisən, qəlbimizin gülü sən, Bir ömrümüz işığısan, canımızın dili sən. Ad günündə toplaşmışıq, bir yerdəyik hamımız, Sənin üçün çırpınır bu döyünən dörd ürək. Bənd 2 (Leyla - qızı deyir) Mən Leylayam, sənin qanın, sənin canın, özün sən, Sənsiz mən heçəm, bilirsən, gülməz gözüm, sözüm sən. Əllərindən öpürəm, öyrətdiyin yoldayam, Hər nəfəsdə, hər anımda, anacan, mən səndəyəm. Bənd 3 (Rövşən - əri deyir) Bax budur Rövşən, ömrünün yarısı, sirdaşı sənin, Sən onun taxtısan, tacısan, sevgisi, göz yaşı sən. Neçə illər əl-ələ, yol getdik, heç usanmadıq, Sənə olan eşqimizi bir ömür boyu dadıq. Bənd 4 (Ömər - oğlu deyir) Ömər deyər: "Canım anam, qoruyacam mən səni, Sən mənim qəhrəmanımsan, bilirəm dəyərini. Böyüyəcəm, bir cəngavər olub qalxacam qarşı, Sən üzülmə, göz yaşı tökmə, hər zaman olum başın". Nəqərat (Hamısı birlikdə) Anam Rəna, bu gün sənin günündür, Dünyalar səninçün gözəl, üzün gülür. Rövşən, Ömər, Leyla – bütün ailən Səninlədir, səninlədir, səninlə gülür! Sonluq Ən gözəl çiçəklər sənə, ən göyçək nəğmələr, Sən bizim baş tacımızsan, canımız, Rəna, sən. Sağ ol, var ol, gülüm, bizim, gülüstanım solmasın, Bu evdən heç vaxt sevgin, işığın əskik olmasın!