Արթիկի քամին քեզ է օրորել

Արթիկի քամին քեզ է օրորել, Արագածի շունչը քեզ ուժ է տվել, Շիրակի հողի գույնն ու բույրը Քո կտավների մեջ են մնացել։ Մեր արթիկցի վարպետ, մեր Երվանդն է գույներ սըփըռում, Արեվ բերում ամեն մի տուն, Վրձնի լեզուն սրտից է խոսում, Ու սեր է թողնում մարդու հոգում։ Մեր վարպետ, մեր Երվանդ, Արթիկի զավակ, Բարի մարդ ու արվեստի ճրագ, Քո նկարներն ապրող երգ են, Որ հնչում են սերունդ առ սերունդ։ Ծաղիկի ժպիտ, արտի ոսկի, Ամպի ճերմակ ու երկնքի կապույտ, Ամեն ինչ հավաքել ես սիրով, Ու դարձրել ժողովրդի գանձ։ Մեր վարպետ,մեր Երվանդն է գույներ սփռում, Արեվ բերում ամեն մի տուն, Վրձնի լեզուն սրտից է խոսում, Ու սեր է թողնում մարդու հոգում։ Երբ նայում ենք քո նկարներին, Կարծես գյուղի ճամփով ենք գնում, Մոր երգն ենք լսում հեռվից եկող, Ու մանկության օրերն ենք հիշում։ Քո արվեստում բարություն կա, Հայրենիք կա, հավատ ու լույս, Դրա համար մարդիկ սիրում են քեզ, Ինչպես հարազատ ու ազնիվ ընկեր։ Ապրես վարպետ Երվանդ, սիրելի մարդ, Թող միշտ լուսավոր լինի քո ճամփան, Քո վըրձինը թող երգի անվերջ, Ի շահ հայրենիքի ու մեր ժողովրդի։ Մեր վարպետ,մեր Երվանդն է գույներ սըփըռում, Արեվ բերում ամեն մի տուն, Արթիկի զավակ, ժողովրդի մարդ, Թող անունդ միշտ ապրի փառքով։